™  کلام امام ˜

 

و باب امر به معروف و نهی از منکر از وجهه‌ی رحمت رحیمیه است پس، بر آمر به معروف و ناهی از منکر لازم است که به قلب خود از رحمت رحیمیه بچشاند، و نظرش در امر و نهی خودنمایی و خودفروشی و تحمیل امر و نهی خود نباشد، زیرا که اگر با این نظر مش کند، منظور از امر به معروف و نهی از منکر که حصول سعادت عباد و اجرای احکام الله در بلاد است، حاصل نشود بلکه گاه شود که از امر به معروف انسان جاهل نتیجه‌ی معکوس حاصل شود و چندین منکر سر بار شود برای یک امر، و نهی جاهلانه که از روی خواهش نفسانی و تصرف شیطانی واقع شود و اما اگر حس رحمت و شفقت و حق نوعیت و اخوت انسان را به ارشاد جاهلان و بیدار کردن غافلان وادار کند کیفیت بیان و ارشاد که از ترشحات قلب رحیمانه است طوری شود که قهراً تأثیر در مواد لایقه بسزا کند و قلوب و صلبه‌ی سخت را نیز از آن استکبار و استنکار فرو نشاند.

(آداب الصلاه ص 237)

 

 

با او با کلام نرم لین گفتگو کند، باشد که به یاد خدا افتد و از کردار خود و عاقبت امر بترسد این دستور امر به معروف و نهی از منکر است ... اکنون تو نیز که می‌خواهی امر به معروف و نهی از منکر کنی و خلق خدا را ارشاد کنی از این آیات شریفه الهی که برای تذکر و تعلم فرو فرستاده شده متذکر شو تعلم گیر با قلب پر از محبت و دل با عاطفه با بندگان خدا ملاقات کن و خیر آنها را از صمیم قلب طالب شو و چون قلب خود را رحمانی و رحیمی یافتی به امر و نهی و ارشاد قیام کن تا دلهای سخت را برق عاطفه‌ی قلبت نرم کند و آهن قلوب، به موعظه آمیخته  با آتش محبت لین گردد و این وادی غیر از وادی فی الله و حب فی الله است که انسان باید با اعدا دین عداوت داشته باشد.

(آداب الصلاه ص 239)

 

 

                                                                        شورای امر به معروف و نهی از منکر وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی

http://marouf.farhang.gov.ir